( المسألة الرابعة ) ( راه شناخت انبياء راستين ) ( يا معجزه ) هنگامى كه به تاريخ مراجعه مىكنيم با انسانهاى زيادى روبرو مىشويم كه در طول تاريخ ادعاى نبوت و پيامبرى داشته‌اند و طبق عقائد ما اين افراد به دو دسته تقسيم مىشوند : 1 - انسانهائى كه حقيقتا پيامبر خدا بوده و در اين ادّعا صادقند از قبيل ابراهيم - موسى - عيسى و محمد ( صلّى اللّه عليه و آله و سلم ) و . . . اينان انبياء راستين الهىاند . 2 - افرادى كه بخاطر اغراض مادى و دنيوى و سياسى و مقام‌پرستى بدروغ ادّعاى نبوت كرده و با انجام برخى افعال به ظاهر شگفت‌آور گروهى از خلق خدا را به خويش جلب و جذب نموده‌اند نظير مسيلمهء كذاب و . . . اينك جاى اين پرسش است كه راه شناخت انبياء راستين از پيامبران دروغين ، انبياء حقيقى از پيامبران مجازى ، انبياء از متنبيان تاريخ چيست ؟ . در جواب بايد گفت : يگانه راه شناخت حقيقت از مجاز در اين باب عبارتست از معجزه ، هر مدّعى نبوتى اگر داراى معجزه باشد ما او را تصديق مىكنيم و گرنه نه ، معجزه بزرگترين و يگانه سند حقانيت انبياء الهى است حال پيرامون معجزه مباحث فراوانى قابل طرح است و از ابعاد مختلفه راجع به معجزه مىتوان بحث كرد از قبيل اينكه : 1 - ماهيت و تعريف معجزه .